Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/1764 K.2015/17625

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile, meskun mahalde bulunan, orta refüj ile bölünmüş 9 metre genişliğindeki, yaya geçidi levhası bulunan düz yolda sağ şeritte seyir halinde iken, solundan karşıya geçmeye çalışan 1920 doğumlu ölene yaya geçidi üzerinde çarparak 1 kişinin ölümüne sebep olduğu olayda, bilirkişi raporunda ve kaza tespit tutanağında sanığın tam kusurlu olduğu belirtilmesine ve mahkemece de, sanığın tam kusurlu olduğu kabul edilmesine rağmen, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet,

hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmama gerekçesi olarak, sanığın pişman olmadığını belirtmesi ve her ne kadar katılanlar şikayetinden vazgeçmiş ise de; dosya kapsamından sanığın katılanların zararını karşıladığına dair, katılanların beyanı, bilgi ve belge bulunmaması dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmasını öneren bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.