KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/1891 E., 2015/16273 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 12 - 2013/232623
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/03/2013
- Numarası
- 2012/435 - 2013/54
- Suç
- Taksirle öldürme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafinin yüzüne karşı 28/03/2013 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 05/11/2013 tarihinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,
Katılanlar vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Taksirle öldürme suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin olayda olası kastın unsurlarının gerçekleştiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince ise;
TCK'nın "Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma" başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu, somut olayda ise bir kişinin ölmüş olması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilip, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise "hüküm verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi yerine beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/1891, K. 2015/16273, 23 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama