Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2191 K.2016/247

Davacı vekilinin 21.02.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/192 Esas - 2013/251 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) kanuna aykırı toplantı ve yürüyüş yapma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından gözaltına alındığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 30.11.2013 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 21.02.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı,

kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kaldığı süre, gözaltı tarihinden itibaren faize hükmedilmesi suretiyle tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken,

2 gün süreyle gözaltında kalan davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp fazla tayini temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır,