Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2352 K.2015/17901

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan ... vekili Avukat ...in, hükümden ve tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra sunduğu 09.11.2015 havale tarihli dilekçeyle sabıkasız olan sanık hakkındaki şikâyetten vazgeçmesi, sanığın duruşmalarda olumsuz bir davranışının zapta geçmemesi karşısında, bilinçli taksir hükümleri uygulanan sanık hakkında CMK'nın 231 ve TCK'nın 51. maddelerindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının mahkemesince değerlendirilmesinin zorunlu bulunması,

2) Kabule göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağı gözetilmeden karar gerekçesinde ve hüküm kurulurken “suç sebepleri ve saikleri” ifadelerine yer verilmesi,

b) TCK'nın 22/3 maddesinin TCK'nın 89/1. maddesinden sonra, ancak TCK'nın 89/2-a-b maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,