KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/2411 E., 2016/2972 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62/1, 50/3, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine göre, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezasının, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğu, sanığa ait adli sicil kaydında ise, hapis cezası mahkumiyetine ilişkin çok sayıda ilam mevcut olduğundan, anılan düzenlemenin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinin dayanak gösterilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, çok büyük maddi ve manevi zarara uğradığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosya kapsamına ve aşamalardaki benzer savunmalara göre; olay günü, idaresindeki araç ile aşırı alkollü vaziyette seyir halinde iken, radara girdiği için kendisini durdurmak isteyen kolluk kuvvetlerinin işaret, megafon ve hatta uyarı ateşlerini dikkate almaksızın yoluna devam edip, direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yapan sanığın, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu, “alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullanmak” suretiyle işlediği anlaşılmakla; sanık hakkındaki temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/2411, K. 2016/2972, 25 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama