Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/255 K.2015/16384

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Trafik Kazası Tespit Tutanağında “Not:Sürücünün gözle görülür şekilde sol gözünde rahatsızlık bulunduğu, sağ gözünün kapatılarak gösterilen işaretleri görmediği tespit edilmiştir” şeklinde açıklama bulunması karşısında, sanığın sol gözündeki görme kaybının güvenli sürüş yeteneğini kaybettirir nitelikte olup olmadığı saptandıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin de uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının kısa süreli hapis cezası olmadığı gözetilmeden hükmün 3. bendinde “kısa süreli hapis” ifadesinin kullanılması, uzun süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan TCK'nın 50/4. maddesinin hükümde gösterilmemesi ve hapsin adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan TCK'nın 52/3. maddesinin hükümde gösterilmemesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastının yoğunluğu" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,