Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2638 K.2015/18607

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içindeki adli rapor içeriğinden mağdurun olay sebebiyle hayati tehlike geçirip, vücudunda kemik kırığına ve yüzünde sabit iz kalmasına neden olacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen cezada aynı Kanunun 89/2-b-d-e. maddeleri uygulanmak suretiyle artırım yapılması gerekirken, yalnızca TCK'nın 89/2-d maddesinin yazılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 2. paragrafındaki uygulama maddesinin "89/2-b-d-e" olarak yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.