Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2804 K.2015/17576

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve şikayetçi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Şikayetçi ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

İddianamede “Şikayetçi” olarak gösterilmediği ve davanın tarafı olmadığı gibi, kovuşturma evresinde davaya katılma yönünde bir talebi ve hakkında verilmiş bir katılma kararı olmayan şikayetçinin, hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, şikayetçinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B) Katılanın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına göre; sanık ...'nın, katılan ...'le aralarındaki boşanma davasının devam ettiği ve fiilen ayrı yaşadıkları dönemde, katılana ait facebook hesabının daha önceden bildiği internet şifresini kullanarak, bilişim sistemindeki katılana özel kısma girip, katılanla kayınvalidesi olan ...'in birbirlerine gönderdiği, boşanma sürecine ilişkin açıklamaların ve şahsına hakaret içeren ibarelerin yer aldığı mesajları, önce kendi elektronik posta adresine, daha sonra da, gıyabında yapılan yazışmalardan haberdar olduğunu katılana bildirmek için, katılanın elektronik posta adresine gönderdiği olayda,

Resmi nikahlı eşi olan katılanın bilgisi ve rızası dahilinde öğrendiği şifreyi kullanarak katılana ait facebook hesabına giren ve şahsına hakaret içeren haberleşme içeriklerini boşanma davasındaki iddialarını ispatlamak amacıyla ele geçiren sanığın, üzerine atılı TCK'nın 132/1. maddesindeki haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmamasından dolayı sanık hakkında CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın, aralarındaki boşanma davası devam eden ve ayrı yaşadıkları kocası katılana ait facebook hesabının daha önceden bildiği şifresini kullanarak, katılanın facebook hesabına girip, katılanın annesi ile arasındaki yazışmaları önce kendi elektronik posta adresine aktarıp, sonrada gıyabında yapılan yazışmalardan haberder olduğunu bildirmek için, katılanın elektronik posta adresine gönderdiği olayda;

Sanığın, resmen kocası da olsa katılana ait facebook hesabına girerek katılanın annesiyle yaptığı yazışmaları okuması ve almasının TCK'nın 132. maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturduğunu ve yerel mahkemenin beraat kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden, çoğunluğun beraat kararının onanması yönündeki görüşüne katılmıyorum.