Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/2888 K.2015/19442

Taksirle yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık T.. K.. hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile, taksirle yaralama suçundan sanık F.. B.. hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik, sanık T.. K.. müdafinin temyiz isteminin reddine dair ek kararlar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık T.. K.. hakkında mala zarar verme suçundan; sanık F.. B.. hakkında taksirle yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2.000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu dikkate alındığında, 13/03/2014 tarihinde verilen sanık T..

K..'ın mahkumiyetine ilişkin 2.000 TL adli para cezasından ibaret hükmün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığı; meydana gelen olayda sanık F.. B..'ın sanık T.. K..'a yönelik herhangi bir eyleminin bulunmadığı ve bu nedenle katılan sıfatı olmayan sanık T.. K..'ın, sanık F..

B.. hakkında kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz isteminin reddine ilişkin, Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli red kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, bu kararlara yönelik temyiz talebinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık T.. K.. hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince; Sanık hakkında hükmedilen 3.000 TL adli para cezasının hapisten çevrildiği ve bu nedenle temyiz kabiliyeti bulunduğu anlaşıldığından, sanık T.. K.. müdafinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 tarihli ek kararı kaldırılarak, esas hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Katılan N.. K.. ile katılan sanık F.. B..'ın yaklaşık 7 yıldan beri arkadaş oldukları ve aralarında duygusal bağ olduğu, 04/03/2012 tarihinde Nurhan ve Feridun'un, Feridun'a ait olan araç ile Bartın İl merkezinden Atılım Sanayi Sitesi'nin olduğu mevkiye doğru yola çıktıkları, burada araç içerisinde konuşmaya başladıkları, bu sırada Nurhan'ın amcasının oğlu olan sanık T.. K.. ve oğlu S.. K..'ın sanık T..

K..'ın kullanımında bulunan çekici ile bu mevkiye geldikleri, katılanlardan N.. K..'ın çekicinin içinde amcasının oğlu olan sanık T.. K..'ın olduğunu anlaması üzerine Feridun ile beraber içinde bulundukları araç ile kaçmaya çalıştıkları sırada sanıklar T..

K.. 'ın kullanımında bulunan çekici ile Feridun'un aracının orta yerinden ve şoför mahallinin kaporta kısmına kasten çarptıkları ve bu suretle söz konusu araca zarar verdikleri, daha sonra Nurhan ve Feridun'un içerisinde bulundukları araç ile Bartın il merkezine doğru kaçmaya başladıkları, sanık T.. K..'ın söz konusu çekici ile Feridun'un aracını takip etmeye başladığı ve seyir halinde iken de araca çarpmaya devam ettiği, ......

Köyü Mevkisinde Feridun'un aracını sollayarak önüne geçtiği ve polisevi kavşağında aracın geçişini engelleyecek şekilde çekici ile yolu kapattığı, bunun üzerine F.. B..'ın kurtulmak ve kaçmak amacıyla yönetimindeki araç ile trafiğin tek yönden aktığı yola ters yönden girdiği ve yanında bulunan katılan N.. K..'ın beyanından da anlaşılacağı üzere aracını bu yolda bir müddet hızlı bir şekilde sevk ve idare ettiği sırada, karşıdan gelen katılan H..

S..'ın sevk ve idaresinde bulunan araç ile çarpıştıkları ve bu çarpışma sonucu katılanlar N.. K.. ve H.. S..'ın nitelikli, katılan sanık F.. B..'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; katılan sanık Feridun'un ters yola girip seyri sırasında sanık T..

K..'ın takibe son verdiği dolayısıyla sanığın eyleminin polisevi kavşağına kadar devam ettiği, bu ana kadarki eylemlerinin bir bütün olarak TCK'nın 179/1. maddesi kapsamında trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması,