Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/302 K.2015/13383

Davacı vekilinin 15.05.2009 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece maddi kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan Diyarbakır 4. Devlet Güvenlik Mahkemesinin, 1999/88 Esas - 2001/191 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) teşekkül halinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, tutuklandığı ve yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 31.07.2001 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 15.05.2009 tarihinde işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun gereğince öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı,

dava için kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun vasıf, mahiyet ve niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.