Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3050 K.2015/17629

Haberleşmenin gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay öncesinde sanık ile müştekinin arkadaşlık yaparak ayrıldıkları, tarafların beraber oldukları dönemde sanığın müştekiye borç para verdiği ve aralarının bozulması üzerine, müşteki ile yaptığı telefon görüşmesini müştekinin haberi ve rızası olmaksızın kayda aldığı, bu kaydı daha sonra,

müştekiye borç para verdiğini ispatlamak amacıyla müştekinin babasına dinlettiği olayda, sanığın, müşteki ile yaptığı telefon görüşmesini, görüşmenin içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan müştekinin babasının bilgisine sunulması eyleminin TCK'nın 132/3. maddesinde tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın bu kayıtları yetkili merciler dışında ispat vasıtası olarak ileri süremeyeceğinden, sanıkta hukuka aykırılık bilincinin oluştuğu anlaşılmakla, tebliğnamede bu nedenle sanık hakkında beraat isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.