KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/3110 E., 2016/5468 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde, sanıklardan ...'ya ait olan ... İlçesi, ... Köy'ünde bulunan arazide konut inşaa etmek için ... tarafından kullanılan iş makinesi ile yapılan hafriyat çalışmaları sırasında, dosya kapsamında mevcut tarafsız arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen rapora göre Roma Döneminden kalma birer adet heykel ve kitabenin çıkarıldığının tespit edildiği,
sanıkların dosya kapsamında mevcut savunmaları incelendiğinde, hafriyat çalışmaları sırasında çıkarılan kitabe ve heykeli farketmeyip, sonradan kolluk görevlileri tarafından başlatılan soruşturma ile varlıklarını öğrendiklerini beyan ettikleri, dava konusu eserlerin alelade bir şekilde açığa bırakılmış olması hususu dikkate alındığında, sanıkların savunmalarına itibar etmek gerektiği, bu kapsamda atılı suça ilişkin kastlarının bulunmadığı anlaşılmakla;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kastlarının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
2863 sayılı Kanun'un 75. maddesinde, kanun kapsamında kalan suçlar nedeniyle el konulan taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescili yapılmak üzere müzeye teslim edileceği öngörülmüş olmasına, mahkemelerin belirtilen hususu karar altına almamaları halinde idarenin dava konusu eşyaların mülkiyeti ve yapılacak işlemler konusunda karşılaşacağı tereddüte rağmen ele geçen ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğine haiz eserlerin Müze Müdürlüğüne teslimi konusunda bir karar verilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/3110, K. 2016/5468, 4 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama