Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3119 K.2016/174

Müşteki-Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın beraatine, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, müşteki-sanık ... ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi ...'ın, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi ...'ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Katılan-sanık ... hakkında ise yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına, sanık ....'ın da mahkumiyeti gerektiğine, katılan ... vekilinin ceza miktarına, cezanın ertelenmemesi gerektiğine, katılan ... ve ... müdafiinin, sanık ...'ın kusurlu olup, mahkumiyeti gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve aynı Kanun'un 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden.