KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/3125 E., 2015/19115 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafii'nin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın sahibi bulunduğu henüz faaliyete geçmeyen ve inşaat çalışmaları devam eden otelde, gece saat 21.30 sıralarında işçi olarak çalışmakta olan katılanın, otelin balo salonunda biriken halı kırpıntıları ve çöpleri mutfak kapısının kapalı olması nedeniyle alakart restaurantın yanındaki kapıyı kullanıp, otelin arka kısmındaki mal kabul yeri olan yerden atmak istediği sırada etrafın karanlık olması nedeniyle ayağının takılıp korkuluğu olmayan 2,5 metre yüksekten düşerek vücudunda kırık oluşturup, organlarından birinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralandığı olayda, tanıklar ..... beyanlarına göre,
olay yerinde aydınlatmanın ve korkuluk ve koruma önleminin olmadığı, mahkemece hükme esas alınan 04.12.2013 tarihli bilirkişi raporunun olayın oluşuna ve dosya içeriğine uygun olduğu, katılanın söz konusu bu yerden yüksekten düşme sonucu yaralandığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamış,
Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın yalnızca en ağır nitelikli halini oluşturan 89/3-a maddesi gereğince bir kat artırılması ile yetinilmesi gerekirken, temel cezanın, önce TCK'nın 89/2-b-d-e maddesi gereği ½ oranında artırılıp, sonrasında bu cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi gereğince yeniden yarı oranında artırılması suretiyle hatalı ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/3125, K. 2015/19115, 9 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama