Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3136 K.2016/11427

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesinin, 20/08/2016 tarihinde kabul edilip, 07/09/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6745 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değiştirildiği dikkate alınarak yapılan incelemede;

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Diğer yandan, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde öngörülen “maliklere tebliğ” usulünün, bölge bazındaki tescil işlemlerinde değil, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescili söz konusu olduğunda uygulanacağı, başka bir deyişle, bir bölgenin sit alanı olarak belirlenip tescil edilmesi halinde, o bölgede yaşayan tüm vatandaşlara tebligat yapılmak suretiyle tescil kararının duyurulması şeklinde bir yöntem izlenmeyeceği, karar Resmi Gazete'de yayımlanıp Bakanlığın internet sayfasında bir ay süre ile duyurularak, bölge halkının sit tescilinden haberdar olmasının sağlanacağı;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde.

İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı kararı ile kentsel sit alanında kalan, İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 18/12/2006 tarih ve 724 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli taşınmazda, Kurul uzmanları tarafından yapılan incelemeler sonucu tanzim edilen 06/04/2011 tarihli raporda, pencerelerin pvc doğrama ile değiştirildiğinin, teras katın farklı malzemeler ile kapatılarak mekan hacminin arttırıldığının tespit edildiği,

inşaat mühendisi bilirkişinin düzenlediği 16/04/2013 tarihli raporda, teras katta onaylı projesine aykırı olarak Fransız balkon yapıldığının, pencere doğramalarının değiştirilerek pvc malzemeden açılır-kapanır kapı yapıldığının, binanın ortak mahalli olan teras katın teras kısmının üstünün kapatıldığının belirlendiği,

Sanık ...'in aşamalardaki savunmasında, taşınmazın kayınpederi .... ile ...'a ait olduğunu, yaşlı olduklarından kendisine vekalet verdiklerini, taşınmazla kendisinin ilgilendiğini, belediyeden izin ruhsatı aldığını ve diğer sanık ...'a kiraya verdiğini, tadilatları sanık ...'un yaparak oturmaya başladığını beyan ettiği, sanık ...'un da savunmasında, sanık ....'in tadilat için gerekli izinleri aldığını söylediğini, bu nedenle tadilatın yasaya aykırı olduğunu bilmediğini ifade ettiği anlaşılmakla,

Mahkemece, öncelikle kira sözleşmesinin yapıldığı 01/09/2007'de taşınmaz malikinin kim olduğunu gösteren tapu kaydı dosyaya celp edilerek, sanık ....'in savunmasında adı geçen .... ve .... tarafından, taşınmazın kültür varlığı olarak tescil edildiği 18/12/2006'dan sonra edinildiğinin anlaşılması halinde, adı geçen şahısların binanın kültür varlığı olduğunu bildiklerinin kabulü ile,

sanık ....'e taşınmazı kiraya vermesi yönünde vekalet verilip verilmediği ve yapının tescilli olduğunun kendisine söylenip söylenmediği hususlarının tespiti yönünden tanık sıfatıyla dinlenmeleri, sanık Mehmet'e vekalet verilerek taşınmazın durumu hakkında bilgi verildiğinin tespit edilmesi halinde taşınmazın tescilli olduğu hakkında sanık .....tarafından sanık ...'un ikaz edilip edilmediğinin, ayrıca, 07/07/1993 tarih ve 4720 sayılı Kurul kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediği araştırılıp,

sanıkların davaya konu taşınmazın kültür varlığı olarak tescilli olduğundan haberdar olup olmadıkları her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilip, sanık ...'nın taşınmaza ilişkin olarak hangi konuda izin talebinde bulunduğuna dair ilgili belediyeden sorularak taşınmaza dair tüm bilgi, belge, fotoğraf ve verilen izinlere ilişkin evraklar dosyaya getirtilerek, mahallinde sanat tarihçi bilirkişi refakatinde keşif icra edilip, inşaat bilirkişi tarafından tespit edilen müdahaleler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarara uğrayıp uğramadığı, özgün yapısını kaybedip kaybetmediği,

esaslı ya da basit müdahale niteliğinde olup olmadıkları her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenip, taşınmazda zarar tespiti halinde “kültür varlığına kasten zarar verme”, zarar mevcut olmayıp esaslı müdahale gerçekleştirildiğinin belirlenmesi halinde “izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunma”, basit onarım kapsamındaki faaliyetlerin saptanması halinde ise “izinsiz tadilat ve tamirat yapma” suçundan hüküm tesisi ile;

suç davaya konu taşınmazın bulunduğu ilde suç tarihi itibariyle büyükşehir belediyesi veya il özel idaresi bünyesinde koruma, uygulama denetim bürosu kurulup kurulmadığı araştırılıp, eğer kurulmuş ise, taşınmazın bulunduğu yerin koruma, uygulama denetim bürosunun yetki alanı kapsamında kalıp kalmadığı araştırılarak, sonucuna göre 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesi veya aynı Kanunun 65/1-2. cümlesi uyarınca sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,