Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3526 K.2016/1150

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Av....'nin katılan ... vekili olduğuna ilişkin vekaletnamesine dosyada rastlanmadığından temyizin katılan ... adına yapıldığı kabul edilip, katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığın idaresindeki kamyonetle meskun mahalde, gündüz 9 metre genişliğinde çift yönlü iki gidiş iki geliş olmak üzere dört şeritli, düz, asfalt kaplama, kuru zeminli yolda seyirle, olay mahalline geldiğinde seyrine göre yolun solundan yola girip karşıya geçmek isteyen yayaya yolu bitirmesine yakın aracının ön kısmı ile çarparak ölümüne neden olduğu , tanık beyanlarına göre öleni 4-5 metre ileriye fırlatıp 20-25 metre ileride duruşa geçtiği, olay yerinde fren izi bulunmadığı, hızının tespitinin tam olarak yapılamadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, katılanlar vekilinin ceza miktarına, paraya çevirme, taksitlendirmeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,