Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3545 K.2016/4324

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Hükmün sanığın yokluğunda verildiği, sanığa gönderilen gerekçeli karar tebliğinin Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi'nde belirtilen usullere uygun yapılmadığı anlaşılmakla, sanığın kararı öğrenmesi ile temyiz süresinin başladığı ve bu suretle temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğine ilişkin ihtarın karar yerinde gösterilmemesi;