Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/364 K.2015/17102

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle , dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 11/02/2014 tarihinde tefhim edilen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 17/03/2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 310 ve 317. maddeleri uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE karar verilerek, sanık müdafinin temyizine hasren yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin subuta ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meskun mahal dışında akşam üzeri sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile kırmızı ışık ihlali yaparak mağdurların içinde bulunduğu araca çarpması sonucu ikisi nitelikli toplam dört kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması doğru ise de, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken; 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi göz önüne alınarak suçun işleniş biçimi, mağdurların yaralanmalarının niteliği, sanığın taksire dayalı kusurunun derecesi nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek sanığa azami hadden ceza tayini,