Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/3900 K.2015/9186

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mağdurlar vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaşı küçük olan mağdurlara yargılama sırasında vekil atanmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz haklarının bulunduğu kabul edilerek, hükümden sonra baro tarafından atanan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur küçüklerin zorunlu vekilinin talebi doğrultusunda CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca mağdurların davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, mağdurlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisine yanan kırmızı ışıkta geçerek kazaya sebebiyet veren tam kusurlu sanık hakkında, temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hükmedilen 6 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında tam gün sayısının ve bir gün karşılığı adli para cezası belirlenirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi,