Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/401 K.2015/15627

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Taksirli suçlarda TCK'nın 53. maddesinin 6. fıkrasında belirtilen yasaklama ve geri alma dışındaki hak yoksunluğuna karar verilemeyeceği gözetilmeden "TCK 53. maddenin uygulanmasına" karar verilmesi,

2) Vücudunda kemik kırılması ve yaşamını tehlikeye sokan bir yaralanması bulunmayan, ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanan mağdura yönelik eylemin TCK'nın 89/2-d maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 89/2-b-e maddeleri uygulanarak cezanın artırılması,

3) Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken uygulanan kanun madde ve fıkrası gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinin ikinci paragrafındaki “TCK 89/2-b-e” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “TCK'nın 89/2-d” ibaresinin yazılması, 1. bendin 5 paragrafındaki “TECİLİNE” ifadesinden önce “TCK'nın 51/1. maddesi gereğince” ifadesinin eklenmesi, hak yoksunluğuna ilişkin 1. bendin 6. paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.