KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/4014 E., 2016/1512 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1-6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
374 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olay tarihinde sanığın idaresindeki aracı ile meskun mahalde bulunan tek yönlü bölünmüş yolda gündüz vakti seyir halinde iken kontrolsüz kavşağa yaklaştığında kendi yönündeki ''dur'' levhasına uymayarak, kontrolsüz kavşakta geçiş üstünlüğü kuralına riayet etmeyerek yola devam etmesi sonucu kavşak içerisinde ölenin sürücüsü olduğu otomobil ile çarpıştıkları, kaza tespit tutanağında, olay mahallindeki hız limitinin 70 km/saat olduğu, sanığın hızına ilişkin bir tespitin bulunmadığı ile olay mahallinde fren izine rastlanmadığının belirtildiği,
olay anına ilişkin olup heyetçe izlenen CD içeriğinden, sanığın hızına ilişkin bir tespitin yapılamayacağının anlaşılması karşısında, dosya içerisinde hızına ilişkin bir tespit bulunmayan sanık hakkında, mahkemece '' sanığın bu eylemini, kendisine dur işareti olan tali yoldan ana yola çıkarken,
özellikle dosya kapsamındaki güvenlik kamerası görüntülerinde de görüleceği üzere kavşağa girmeden önce dahi aşırı derecede süratli ve kavşak içerisinde bir araçla karşılaştığında ne kendisine ne de karşılaşacağı araca herhangi bir kurtulma olanağı sağlamayacak düzeyde sürat yaparak ana yola giriş yaparak gerçekleştirdiği göz önüne alındığında sanığın, kaza olmasını öngördüğü kabul edilmiş ve öngörmesi gerektiği neticeyi yarattığı kabul edilmiş olmakla sanığın bu eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği '' şeklindeki hatalı gerekçe ile bilinçli taksirin şartlarının oluşmadığı halde,
TCK’nın 22/3.maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2- TCK 'nın 50/4. maddesinde, bilinçli taksirle işlenen suçlar hariç olmak üzere, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; adli para cezasına çevrilebileceği gözetilmeksizin, TCK'nın 50. maddesinin uygulanmama gerekçesi olarak suçun işlenmesindeki özelliklerin gösterilmesi,
3-Aynı vekaletname ile temsil edilen katılanlar yararına tek vekalet ücreti yerine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,
4-Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/4014, K. 2016/1512, 8 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama