Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4124 K.2016/959

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti meskun mahal dışında yer alan iki yönlü yolda seyrettiği esnada, yol üzerinde sollama yasağını belirten düz şerit çizgilerine rağmen önündeki aracı sollamak için karşı şeride geçtiğinde, karşı yönden gelen katılanların içinde bulunduğu araca çarpması neticesinde, 3 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise nitelikli şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; mahkemece tayin edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden teblignamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yukarıda izah edilen oluş karşısında; sanığın sollama yasağını belirten şerit uyarısına rağmen hatalı sollama yapmak suretiyle bilinçli taksirle hareket ettiği anlaşılmakla; unsurları oluştuğu halde sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106 maddesi gereğince de ihtarına karar verilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas tam gün sayısının ve TCK'nın 52/2 maddesinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,