Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4177 K.2016/553

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, davalı vekilinin temyiz isteminde bulunduktan sonra 08.07.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, yalnızca davacı vekilinin temyiz itirazlarına hasren dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, tazminat davasının dayanağı olan beraat hükmünün 12.09.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 03.09.2013 tarihinde açıldığı ve beraat hükmü içeriğinde, CMK'nın 141/2. ve 232/6. maddelerinde belirtildiği şekilde ilgiliye ayrıntılı olarak tazminat hakkının bulunduğunun, başvuru merci ve süresinin hatırlatıldığının da anlaşılmasının karşısında,

beraat hükmünün kesinleşme şerhli örneğinin tebliğ edilip edilmediğinin şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenerek, davanın CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 3 aylık süre içinde açılıp açılmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.