Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4256 K.2016/1893

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyri sırasında hızla geldiği olay mahalli ışıklı kavşakta kırmızı ışığı görünce duran öndeki araca arkadan çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın öndeki aracı yakın mesafeden takip etmek ve kavşağa yaklaşırken hızını azaltmamaktan ibaret olan eyleminde bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla, bu konuda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken bir kişinin ölümüne ikisi nitelikli üç kişinin yaralanmasına sebep olduğu olayda, tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmemiş olması,