KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/4474 E., 2016/2990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, üst Cumhuriyet Savcısı'nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ;ancak;
Olay günü ... İlçesi, ... Köyü'nde bulunan ...
Madencilik A.Ş.'ye ait yeraltı kömür ocağında haveci usta olarak çalışan 40 yaşındaki müştekinin, vardiya sırasında kendisine verilen işi tamamladıktan sonra mesai bitimine yakın, arkadaşlarının kendisinden yardım istemesi üzerine, kömür üretiminin yapıldığı yerin çökmemesi için kullanılan ayak olarak tabir edilen hidrolik direğin taşınmasına yardım amaçlı, hidrolik tahkimat direğini, galerideki basınçlı hava borusu üzerinden geçirmeye çalıştığı sırada, hidrolik direğin basınçlı hava borusuna çarpması neticesinde, sol el işaret parmağının kopması şeklinde meydana gelen olayda, sanık ...'in ...
Madencilik AŞ'de maden mühendisi ve vardiya sorumlusu olarak görev yaptığı, olay sırasında olay yerine 50 metre mesafede işinin başında olduğu, olaya konu işin talimatını müştekiye sanığın vermediği, söz konusu işin talimat gerektirmeyen yardım niteliği taşıdığı, dosya içeriğine göre, işinde tecrübesi olan ve uzun yıllardır bu işi yapan müştekinin çeşitli zamanlarda iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerine tabi tutulduğu, bu tespitler karşısında, sanığın alabileceği başka bir önlem ve bu suretle kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Hükmün gerekçe kısmında sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verildiği halde, hüküm fıkrasında sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı nedeniyle beraatine karar verilmek suretiyle çelişki yaratılması;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/4474, K. 2016/2990, 25 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama