Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4515 K.2015/15497

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların hükümden sonra, temyiz aşamasında, feragate yetkili vekili aracılığıyla verdiği 24.02.2014 havale tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiği nazara alındığında katılma kararının hükümsüz kalması nedeniyle temyiz hak ve yetkisi ortadan kalktığından 05.02.2014 tarihli temyizden de vageçildiği kabul edilerek sanık müdafinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Olay tarihinde, sanığın sahibi ve yetklisi olduğu limited şirketine ait tuğla fabrikasında 14 yaşını dolduran katılan H.. Y..'ın temizlik işçisi olarak çalıştığı taş kırma makinesi çalışır vaziyetteki iken makinenin içine sıkışan taşı aldıktan sonra makinenin içindeki merdivenlerden çıkarken yere düşerek sol elini makineye sıkıştırması sonucu hayati tehlike geçirecek, kemik kırığı hayati fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek ve duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olacak şekilde yaralandığı, sanığın tehlikeli işlerde 15 yaşından küçük işçiyi çalıştırdığı ve gerekli eğitimi vermeyerek atılı suçu bilinçli taksirle işlediği kabul edilmekle,

TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanan taksirle yaralama suçunun aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılanlar hükümden sonra, temyiz aşamasında, feragate yetkili vekili aracılığıyla verdiği 24.02.2014 havale tarihli dilekçe ile sanığa yönelik şikayetlerinden vazgeçmiş ise de katılanın nitelikli şekilde yaralanması nedeniyle atılı suç şikayete tabi olmadığından bu kabul doğrultusunda tebliğnamede düşme öneren görüşe itirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, şikayetten vazgeçmenin cezasızlık neden olduğuna, yeniden rapor alınması ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazının reddine, ancak;

1-Bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın cezasından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar', (f) bendinde yer alan "failin kastı" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,