Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4597 K.2016/4391

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, zararın somut olarak tespit edilmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılan mağdur, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapora göre yüzde sabit iz ve kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı ve hüküm fıkrasında yaralanmanın niteliği belirtildiği halde, uygulama maddesi olan TCK'nın 89/2-b-d maddesinin hükümde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince verilen temel cezanın, 89/2-b-d maddesi gereğince yarı oranında artırılması gerekirken, bir kat arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ikinci paragrafının çıkarılarak yerine “TCK’nın 89/2-b-d maddesi uyarınca ½ oranında artırılarak,