Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/4780 K.2016/3853

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 11:00 sıraları sanığın idaresindeki çekici ile meskun mahal sınırları içindeki 8 metre genişlikte, iki şeritli yolda seyri sırasında kendisini geçip, önünde yoluna devam eden tır nedeniyle yolu tam olarak göremediğini, bu nedenle yolun sağında park halinde olan araca çarptığına ilişkin beyanı ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın asli kusurlu olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı gibi kusurun tespiti hususunun hakimin yetkisi kapsamında olması nedeniyle dosyanın İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Fen Heyetine gönderilerek yeniden rapor alınması yönündeki tebliğname görüşüne, iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, cezanın ertelenmesi gerektiğine, katılan vekilinin ise sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-04.08.2013 günü Saat:11.00 sıralarında sürücü ...'ın yönetimindeki yarı römorkun bağlı olduğu çekici ile yerleşim yeri içinde, 8 metre genişliğinde, gündüz vakti, bölünmüş, 2 şeritli, eğimsiz, düz, kuru, asfalt kaplama yolda, Adana yönünden Ankara yönüne seyri sırasında olay yerine geldiğinde, önünde kısa mesafe arayla seyreden tır nedeniyle görüş alanının daraldığı bir sırada sağ ilerisinde, sol arka lastiği patlaması nedeniyle park halinde bulunan otomobile sol yan kısmından sürtme şeklinde çarpması sırasında, lastiği tamir etmeye çalışan, aracın sürücüsü ... ile kendisine yardım etmekte olan yaya ...'nin ölümüne neden olduğu olayda,

sanığın asli kusurlu oluşu ve olay neticesinde iki kişinin öldüğü de gözetilip, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;