Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/550 K.2015/17055

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve Üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık hakkında hükmedilen cezada TCK'nın 61. maddesi gereğince 1/6 oranından indirim yapılırken yapılan hesap hatası sonucu fazla ceza tayini nedenine dayanması dolayısıyla sanığın lehine olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın meskun mahalde ışık kontrollü kavşakta kendisine yanan kırmızı ışığa rağmen geçişine devam etmek isterken katılanların bulunduğu motosiklete çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin unsurları oluşmasına rağmen sanık hakkında hükmedilen cezanın TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırılmaması ve dosyaya yansıyan olumsuz kişiliğine rağmen sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi gereğince ceza süresinden az olmamak üzere denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl temel cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 8 ay hapis yerine, 1 yıl 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün birinci paragrafından “sebep ve saikleri” ibaresinin çıkartılması, hükmün 2. fıkrasındaki "1 yıl 10 ay" ibaresinin "1 yıl 8 ay" olarak,