Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/699 K.2015/16171

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar hakkında yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddine ancak; Hükmün gerekçesinde sanıkların kusursuz olduğu kanaatine varılarak haklarında beraat kararı verildiğinin kabulüne rağmen, hüküm fıkrasında "suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması” nedeniyle CMK.223/2-a maddesi gereğince” beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;