KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/7751 E., 2016/4003 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Katılanlar
- 1-..., 2-..., 3-...
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-5-6, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanların kusura ve ceza miktarına ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2-TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
3-Hükmolunan cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/7. maddesinde yer alan denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesinde yer alan denetim süresinin iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1.bendinde yer alan “suç işleme sebep ve saikleri” ibaresi ile 53/1. maddenin uygulanmasına ilişkin 5. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/7751, K. 2016/4003, 14 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama