KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/8072 E., 2016/5766 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK'nın 179/3-2, 53. maddeleri gereğince
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
mahkûmiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, beraat istemine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 111 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın aldığı alkol miktarı gözetilerek, hak ve nesafete uygun alt sınıra yakın bir ceza yerine, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak ceza tayini,
2- Sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında hükmedilen 1 yıl hapis cezasının, CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” hükümlerinin uygulanabileceği, seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilebileceği veya ertelenebileceği dikkate alınarak;
adli sicil kaydında sabıkası ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişilik durumu bulunmayan, talimatla alınan ifadesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını ve lehe hükümlerin uygulanmasını isteyen sanık hakkında, şikayet ve dosyaya yansıyan zarar istemi bulunmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14.maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" hükmünün, paraya çevirme ve erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması karşısında, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/8072, K. 2016/5766, 6 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama