KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/8688 E., 2016/8365 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hüküm açıklanarak TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet,
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Alanya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 23.11.2010 tarihinde sanık hakkında TCK'nın 179/2-3, 62/2, 53. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 23.12.2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında 6136 sayılı kanunun 13/1. ile 298 sayılı kanunun 171.ve TCK’nın 62, 52.maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 660 TL adli para cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün 24.10.2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca ancak, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanık hakkında durumunun değerlendirilerek, kısmi infaz veya koşulların varlığı halinde TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle yeni bir mahkumiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle 23.11.2010 tarihli 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmolunan hapis cezasının yasal zorunluluk da bulunmamasına rağmen aynı Kanunun 50. maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/8688, K. 2016/8365, 11 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama