KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2015/9082 E., 2016/6818 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK’nın 89/1, 62/1, 50/1-b. maddeleri gereğince
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan doğrudan zarar gören ve katılmasına karar verilen mağdur ...’in, gerekçeli karar başlığına müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanığın idaresinde bulunan araç ile seyir halinde iken, olay mahalli ışık kontrollü kavşakta kendisine hitaben kırmızı ışık yandığı halde seyrine devam ettiği sırada, kavşakta yeşil ışıkta hareket eden katılanın kullandığı ticari taksiye çarparak 1 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, ticari taksinin sahibi olan tanık ...’nın beyanında, katılanın kendisine ait ticari taksiyi kiraladığını ve günlük 100 TL kendilerine para ödediğini, şoförlerin de ortalama günlük 100-150 TL civarında para kazandıklarını,
kaza nedeniyle 10 gün tamir ve bakımda kalan süre nedeniyle de katılandan 3000 TL para aldığını beyan etmesi, katılanın kazaya ilişkin aracın tamir ve bakımda geçen süreye ilişkin sunduğu evrak ile kendisinin uğradığı zarara ilişkin sunduğu belgelerdeki miktar dikkate alındığında, mahkemece sanık hakkındaki sonuç 2 ay 15 gün hapis cezasının 5,545 TL para cezasına çevrilmesi dikkate alındığında, tebliğnamede zararın uzman bilirkişi aracılığıyla belirlenmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş;
ayrıca asli ve tam kusurlu sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini ve sanığın kırmızı ışık ihlali yaparak atılı suçun oluşmasına sebebiyet verdiğinden bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2015/9082, K. 2016/6818, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama