Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/9127 K.2015/13372

Davacı vekilinin 02.04.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacıya ait tabanca ve mermilere el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda tabanca ve mermilerin iadesine hükmedildiğini belirterek maddi tazminat talebine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Tazminat davasının dayanağını teşkil eden Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2001 tarih, 1998/206, 2001/210 karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan davanın 4616 sayılı Kanunun 1/4 maddesi gereğince ertelenmesine, 02.05.1998 tarihinde el konulan, ruhsatlı olduğu anlaşılan tabanca ve mermilerin iadesine karar verildiği, bilahere aynı mahkemenin 17.08.2010 tarih, 2010/618 esas, 2010/752 karar sayılı ilamı ile zamanaşımı ile davanın düşmesine karar verildiği,

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 18. maddesi ile 07.05.1964 gün ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan ve Tutuklanan Kimselere Tazminat verilmesi hakkındaki Kanun yürürlükten kaldırılmış ve 5271 sayılı CMK'nın yedinci bölümünde, Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat ana başlığı altında, 141 ila 144. maddelerin, tazminat isteme koşulları ve sonuçları yeniden kapsamlı bir şekilde düzenlenmiş ise de,

5320 sayılı Kanunun 6. maddesindeki Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ila 144. madde hükümlerinin 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı, bu tarihten önceki işlemler hakkında ise, 07.05.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağının belirtilmiş olması karşısında;

yapılan işlemden kasıt 02.05.1998 tarihinde davacıya ait tabanca ve mermilere el koyma olup, el koyma nedeniyle maddi tazminat isteminin 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde düzenlenmediği gözetilerek davanın genel hükümlere göre hukuk mahkemelerinde talep edilebileceği nedeniyle reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,