Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/936 K.2015/14670

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Yüksek Kurulu'nun 14.02.1986 tarih, 1902 sayılı kararıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu kabul edilen, Diyarbakır ili, ....ilçesi, ....mahallesi, 173 ada, 15 sayılı parselde yer alan manastır içerisinde, olay günü olan 17.07.2013 tarihinde Çüngüş A..

M..nce başka bir dava dosyasından keşif yapıldığı, keşif esnasında manastır içerisindeki bir duvara çiviyle çakılmış bir demir halkanın bulunduğu ve bu demir halkaya da 8305 küpe numaralı bir büyükbaş hayvanın bağlı olduğunun görüldüğü ve olay hakkında tutanağın tutularak Çüngüş Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, yapılan araştırmada hayvanın sanık S..

D..'a ait olduğunun anlaşılması üzerine sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, olay yerinde yapılan 17.07.2013 tarihli keşfe iştirak eden arkeolog bilirkişiden alınan raporda, yapılan eylemin kültür varlığına zarar verdiğinin tespit edildiği,

her ne kadar sanık hakkında tescilli kültür varlığına zarar vermek suçundan dava açılmış ise de, sanığın verdiği ifadelerinde, hayvanını manastır içerisine bağladığının doğru olduğunu, ancak hayvan bağladıkları demir halkayı duvara kendisinin çakmadığını, uzun zamandır bulunduğunu ve kimin çaktığını da bilmediğini beyan ettiği, dosya kapsamında davaya konu eylemi sanığın yaptığını gören bir tanık beyanının olmadığı, kolluk görevlilerince tutulmuş 20.07.2013 tarihli tutanaktan ve ekindeki olay yerini gösterir fotoğraflardan anlaşılacağı üzere, tescilli manastırın içerisine kolaylıkla girilebildiği,

duvar, çit gibi herhangi bir koruyucu önlemin alınmadığı, manastır içerisinin harabe halde bulunduğu, sanık beyanları ve tüm dosya kapsamından tescilli manastır içerisine demir halkanın kim veya kimler tarafından ve ne zaman çakıldığının tespit edilemediği,