Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2015/9514 K.2016/10705

Davacı vekilinin 17.01.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulü kararı, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin müvekkilinin, 19.01.2012-24.01.2012 tarihleri arasında gözaltına alındığını, gözaltı için kanunda öngörülen sürenin aşıldığını, davacının kanuni gözaltı süresi içinde hakim önüne çıkartılmadığını iddia etmesi, dosya kapsamına göre davacının 19.01.2012 tarihinde havaalanında yakalandığının aynı gün gözaltına alındığının ve 23.01.2012 tarihinde savcılık tarafından terör örgütü üyesi olduğuna dair istihbari bilgi haricinde net bir kanıt bulunamaması gerekçesiyle serbest bırakılmasına,

hakkındaki kırmızı bülten nedeniyle Bakırköy Cumhuriyet Savcılığı infaz bürosuna çıkartılmasına karar verildiği ancak davacının serbest bırakılmayarak 24.01.2012 tarihinde tutuklandığının anlaşılması karşısında, gözaltı için öngörülen 24 saatlik sürenin aşıldığı, süresi içerisinde hakim önüne çıkartılmadığı ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiği de kabul edilmekle,

Davacı vekili müvekkilinin, 19.01.2012-24.01.2012 tarihleri arasında gözaltına alındığını, 24.01.2012- 28.02.2012 tarihleri arasında tutuklu kaldığını ve 28.02.2012-12.03.2012 tarihleri arasında Emniyet Müdürlüğü Yabancılar Şube Müdürlüğü’ne bağlı geri gönderme merkezinde tutulduğunu, bu nedenle 55 gün süreyle haksız yere tutuklu kaldığını iddia ederek tazminat talebinde bulunmuş ise de,

Kazakistan uyruklu olan davacının havaalanı yoluyla Türkiye'den çıkış yapmak üzereyken Kazakistan ülkesi tarafından işlediği muhtelif suçlardan dolayı hakkında çıkarılan arama mesajı nedeniyle yakalanarak gözaltına alındığı ve savcılık tarafından Sulh Ceza Mahkemesine sevkinin yapılarak, Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesinin 16. maddesi gereğince 24.01.2012 tarihinde tutuklandığının ancak sonrada geri verme konusunda Ağır Ceza Mahkemesinin yetkili olduğu değerlendirilerek dosyanın karar vermeye yetkili Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği,

bu Mahkemece 28.02.2012 tarihinde davacının üzerine atılı suçun TCK’nın 18/1-b maddesi kapsamında bulunması nedeniyle iadeye ilişkin şartların oluşmaması gerekçesiyle iade talebinin reddine ve tahliyesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca bir tek maktu vekalet ücreti yerine kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarları için ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi ve tazminat davasına dayanak olan ceza dosyasında davacının 19.01.2012 – 28.02.2012 tarihleri arasında 40 gün süreyle tutuklu kaldığı ancak mahkemece asgari ücret üzerinden yaptırılan hesaplamada tutukluluk süresinin 19.01.2012- 12.03.2012 tarihleri arasında 54 gün olarak belirlenmesi suretiyle maddi tazminat miktarının 934,84 TL yerine 1.596 TL olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendinde yer alan maddi tazminat miktarının “934,84 TL”ye indirilmesi ve hükmün maddi tazminata dair 1. bendinde yer alan vekalet ücretine ilişkin 3. paragraf ile manevi tazminata dair 2. bendinde yer alan vekalet ücretine ilişkin 2. paragrafın bütünüyle hükümden çıkartılarak yerine, 2. bendin 2. paragrafı olarak “Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan 3.000 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,