Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10290 K.2017/7033

Hakaret suçundan TCK’nın 43/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla.

18.03.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 440 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kız arkadaşının ilişkilerini bitirmesine tepki olarak katılanın cep telefonunu numarasını cinsel ilişkiye davetkar sözlerle ve katılanın resimlerini facebooktan paylaştığı iddia edilen olayda,

Sanığın katılana ait cep telefonu numarasını ve resimlerini paylaştığı iddia edilen facebook adresinin kim tarafından kurulduğu,oluşturulduğu sırada bağlandığı IP adreslerinin tespiti yapılıp, gerektiğinde sanığın evinde ve iş yerinde usulüne göre arama yapılarak sanığa ait bilgisayar, taplet ve telefonlara el konularak gerekli teknik araştırmanın yapılıp, tüm deliller toplandıktan sonra verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- 06/03/2014 tarih ve 28933 (Mükerrer) sayılı resmi gazetede yayımlanan 21/02/2014 tarih ve 6526 sayılı kanunun 4.maddesi ile yapılan değişiklikle TCK'nın 136. maddesinin 1. fıkrasındaki ceza miktarının iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası olarak belirlendiği gözetilmeksizin, sanığa TCK'nın 136. maddesinin 1. fıkrası gereğince 1 yıl hapis cezası hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın hakkında uygulanmasını talep ettiği CMK’nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmaının geri bırakılması kararının yasal ve yeterli gerekçe belirtmeksizin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,