Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10295 K.2017/7560

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği;

suç tarihi itibari ile sabıkası bulunmayan, duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan, hakkında belirlenen cezada takdiri indirim uygulanan sanık hakkında "Suçun işleniş şekli, olayın özellikleri, sanığın yargılama sürecinden ve tüm dosya kapsamından edinilen suç işleme konusundaki eğilimi nazara alınarak,

yeniden suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememizde olumlu vicdani kanaat oluşmadığından ve cezanın önleyici ve islah edici gayesinin infazı ile sağlanacağı kanaatine varıldığından 5728 Sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 231. maddesinin 5. fıkrası gereğince, takdiren sanık hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Hükümlerinin Uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki dosya kapsamıyla uyuşmayan, yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması,

Kabule göre de;

Sanığın suç tarihinde idaresindeki araçla kavşağa geldiğinde arkasından seyreden başka bir aracın kendisine çarpması sonucu meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası sebebiyle yapılan ölçümde 199 promil alkollü olduğunun tespiti karşısında, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayininde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek alt sınırdan fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini,