Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10348 K.2017/7310

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin değerlendirilmesi sırasında yasal olmayan “suçunu inkara yönelmesi” gerekçesi ile sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de; sanığın daha önce de aynı suçtan mahkumiyetine karar verildiği ve anılan hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ancak sanığın denetim süresi içerisinde yeniden aynı suçu işlediği dikkate alındığında sanığın kişilik özellikleri bakımından hakkında TCK'nın 50/1. maddesinin uygulanmaması yerinde görüldüğünden ve anılan gerekçenin hükümden çıkarılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, bu hususta Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilirken yasal olmayan sanığın suçunu inkara yönelmesi gerekçesine dayanılması,

2-Sanığın 31.01.2011 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçu bakımından verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakıldığı ve anılan hükmün 14.03.2011 de kesinlestiği ve denetim süresinin başladığı, sanığın denetim süresi dolmadan 11.04.2014 tarihinde kasıtlı suçlardan atılı suçu işlediği halde açıklanması geri bırakılan hükmün, açıklanmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;