Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10662 K.2016/13757

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ..., gece vakti, kıyafetlerini çıkarıp, eline aldığı şampuanla banyo yapmaya hazırlanırken, tül perdeyle kapalı, içerdeki ısı ve nemden dolayı da buğulanmış banyo camının dış duvarına merdiven dayayarak mağduru gizlice gözetlemek isteyen sanık ...'nın, tanık ... tarafından fark edilmesi nedeniyle merdivenden aşağı atlayıp, banyo camındaki fiziksel faktörlerin de etkisiyle mağduru göremediği olayda,

Mağdurun fiziksel mahremiyetine müdahale etme kastını taşıyan sanığın sübut bulan eyleminin TCK'nın 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna ve elinde olmayan sebeplerle eylemini tamamlayamayan sanık hakkında TCK'nın 35. maddesindeki teşebbüs hükmünün uygulanmasına dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Bozma kararı öncesi özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı hükmedilen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 5 ay hapis cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi gereğince 5 ay hapis cezası olarak tayin edilmesi, kanuna aykırı,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;

hükmün kazanılmış hakka yönelik 4. paragrafının, “Ancak, bozma kararı öncesi özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı hükmedilen 5 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 saylı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca infazın 5 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına,” şeklinde değiştirilmesi, hükmün 53. maddenin uygulanmasına ilişkin 5. paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak,

yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanun'un 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanun'un 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,