Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10667 K.2018/6121

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ile müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu olayda yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan müştekinin şikayetçi olduğunu ve davaya katılma talebini beyan etmesine rağmen katılma kararı verilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Olay tarihinde katılanın sanığa ait arazide ot balyalama işi ile uğraştıktan sonra dinlenmek amacıyla yine burada bulunan bir ağacın gölgesinde yattığı, bu sırada bir köpeğin saldırısına uğrayarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, katılanın aşamalarda tutarlı şekilde kendisine saldıran köpeğin sanığa ait olduğunu, olaydan bir gün önce bu köpeği sanığın evinin önünde gördüğünü, köpeğin sanığa ait olduğu bilen Bilal Kurt ve Erol Akyıldız'ın tanık olarak dinlenilmesini talep etmesine rağmen, bu tanıklar dinlenilmeden ve dosyaya getirilen köpek resimlerinin usulüne uygun teşhisi yaptırılmadan, eksik inceleme sonucu delil yokluğu nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi,

2-Katılan hakkında dosyaya eklenen 03/07/2014 tarihli Taşova Devlet Hastanesinde düzenlenen doktor raporunda "sol ayak medial yüzde 6 cm uzunluğunda, 2 cm derinliğinde ısırığa bağlı kesi, sol ayak topuk bölgesinde 3 cm uzunluğunda, 1 cm derinliğinde ısırığa bağlı kesi" bulguları belirilerek katılanın "hayati tehlike düşünüldü, basit tıbbi müdahale ile giderilemez" şekilde yaralandığının belirtildiği ve ileri bir merkezde muayenesinin önerildiği,

dosya içerisinde bulunan evraklardan katılanın Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tedavisinin devam ettiğinin görüldüğü ancak katılana ait raporlar içeriğinden katılanın hayati tehlikeye maruz kalıp kalmadığı hususunda tereddüt oluşmakla, katılan hakkında ayrıntılı bir kati rapor temini ile neticesine göre karar verilmesi gerekiğinin düşünülmemesi,