Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/10921 K.2018/10963

Taksirle öldürme, 6136 sayılı yasaya muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 01.11.2012 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle öldürme, 6136 sayılı yasaya muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından dolayı TCK'nın TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1.

170/1-c, 62/1, 53/1 ve 6136 sayılı yasanın 13/1, 62/1, 53/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay, 10 ay ve 1 yıl 3 ay hapis ve 180 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2009 tarihli, 2009/11 esas, 2009/118 sayılı kararının itiraz edilmeden 01.06.2009 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, Çarşamba (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 27.07.2011 tarihli, 2010/1286 esas,

2011/1221 sayılı kararı ile 24.08.2010 tarihinde işlediği sabit görülen tehdit suçundan dolayı TCK'nın 10/1-1.

Cümle, 62, 51 maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmü 09.12.2015 tarihinde kesinleşen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, 25.05.2009 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda numarası yazılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın denetim süresinde işlediği Çarşamba (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/1286 esas 2011/1221 karar sayılı ilamındaki mahkumiyet hükmü TCK'nın 106/1-1. madde, fıkra ve cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olup, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli,

29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve TCK'nın 106/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle ilgili dosyanın Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/55 sayılı dosyası üzerinden yeniden ele alınmasının ardından 22.11.2017 tarihli ek kararla uzlaşma sağlanmasından mütevellit düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında hükmün açıklanmasına yer

olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,