Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1096 K.2017/8468

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki özel halk otobüsü ile meskun mahalde, buzlu yolda, yeşil ışığı yakalamak için hızlı bir şekilde ve kırmızı ışıkta kavşağa girdiği, direksiyon hakimiyetini kaybettiği, önce orta refüje, sonra da başka bir araca çarparak otobüsün yan yattığı ve sürüklendiği, şikayetçi olan 7 kişiden 5 kişinin nitelikli şekilde, iki kişinini ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği mahkemece de kabul edildiği halde, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeden,

alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmemiş olması ile sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 18 ay hapis cezasından TCK’nın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 23 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.