Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1117 K.2018/1274

gereğince mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Büyükşehir Belediyesi Koruma Uygulama Denetim Bürosu uzmanlarının rutin kontrolleri sonunda düzenlenen 16/03/2012 tarihli raporda, 182 envanter numarası ile tescilli kültür varlığı yapının koruma alanı içerisinde bulunan sanığa ait taşınmazda dış cephe kaplaması yapıldığının tespit edildiği,

Adana Valiliği Müze Müdürlüğünün, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne hitaben yazdığı 11/06/2014 tarihli cevabi yazıda, müze arşivinde yapılan incelemede, Adana Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 27/03/1998 tarih ve 3028 sayılı kararı ile bölgenin 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tesciline ilişkin kararın ilan edildiğine dair herhangi bir belge ya da tutanağa rastlanılmadığının bildirildiği, arkeolog bilirkişi raporunda ise, davaya konu taşınmazın Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 30/06/1998 tarih ve 3106 sayılı kararı ile 3. derece arkeolojik sit alanında kaldığının belirtildiği,

dosya kapsamında mevcut taşınmaz kaydı incelendiğinde, taşınmazın 3. derece arkeolojik sit alanında ya da tescilli kültür varlığı yapının koruma alanında kaldığına dair bir şerhin mevcut olmadığının anlaşıldığı, sanığın savunmasında, taşınmazın sit alanında kaldığını bilmediğini beyan ettiği, mahkemece, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünde sit alanı tesciline ilişkin tutanakların yer aldığı belirtilerek mahkumiyet hükmü tesis edildiği anlaşılmakla,