Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11258 K.2018/6575

Müşteki sanık ... hakkında: TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/a-4, 50/6, 52/1-2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan müşteki sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hüküm ile kasten yaralama suçundan müşteki sanıklar ..., ve mağdur sanıklar... ve ... hakkında verilen beraate ilişkin hükümler müşteki sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık ...'in 154 promil alkollü olduğu halde idaresindeki aracı ile seyir halindeyken ışıklı kavşağa geldiğinde önünde müşteki sanık ...’ın idaresinde bulunan araca çarparak araç içinde bulunan mağdurların yaralanmalarına neden olduğu, sanık ...’in kazadan sonra mağdurların kendisini darp ettiklerini ve şikayetçi olduğunu beyan ettiği, ancak mahkemece CMK'nın 234. maddesi uyarınca katılma talebi sorulmadığı anlaşıldığından,

şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan doğrudan zarar görmesi nedeniyle hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verildiğinden tebliğnamedeki (1) numaralı görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

1-Sanıklar ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Kasten yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair mahkumiyetlerine yeterli ve inandırıcı her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanığın, sanığın kararın hukuka aykırı olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerin uygulanmamasına, sürücü belgesinin geri alınma süresine mahsup uygulanması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak:

A-Sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezası kısa süreli olmasına rağmen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/4. maddesine atıf yapılması,

B-TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırım” ibaresinin 01.03.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 26.02.2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım ,diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu,TCK'nın 50/6. maddesinde hükmün kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlendiği,

somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi;