Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1133 K.2018/6966

Sanık ... hakkında; 2863 sayılı Kanunun 65/son, TCK'nın 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm ile sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un ortağı ... hakkında zamanaşımı süresince gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinin suç vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla, mahkemece hükmün kesin nitelikte olduğu gerekçesi ile temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararda isabet bulunmadığından, anılan karar kaldırılarak yapılan incelemede;

1- Sanık ...'in beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ...'un beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 07/07/1993 tarihli ve 4720 sayılı kararı ile tescilli kentsel sit alanı içinde kalan ve İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 08/04/1988 tarihli ve 422 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli taşınmaza ilişkin olarak İstanbul II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu uzmanları tarafından hazırlanan 24/08/2011 tarihli raporda, restoran olarak kullanılan zemin ve 1. normal katta binaya ilave yapılarak arka kısımdaki 9 no'lu parsele tecavüz edildiğinin belirtildiği,

anılan rapora istinaden sanıklar hakkında açılan davada, sanık ...'in taşınmazın maliki olan ...

Gayrimenkul Yatırım ve Ticaret Limited Şirketinin 2006 yılından bu yana müdürü olduğu, diğer sanık ...'un ise taşınmazın kiracısı olduğu, anılan şirketin Beyoğlu'ndaki tarihi binaları restore eden bir şirket olduğu, şirket mimarlarının taşınmazdaki rölöve çalışmaları sırasında davaya konu müdahalelerin tespit edilmesi üzerine sanık ... ile ortağı ... isimli şahsa 05/09/2011 tarihli ihtarname göndererek, binanın eski haline getirilmesinin istendiği, ... vekili tarafından ...

Gayrimenkul Yatırım ve Ticaret Limited Şirketine gönderilen 19/09/2011 tarihli ihtarnamede “kiralanan taşınmazda gerçekleştirildiği iddia edilen tamir ve tadilatların ilgili mevzuata tamamen uygun olup, iç dekorasyon ile ilgili olduklarının, tüm tamirat ve tadilatların eski maliklerin bilgi ve muvafakatı dahilinde gerçekleştirildiğinin” belirtildiği,

taraflar arasında görülen kiralananın tahliyesi davasında İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesine sunulan mimar ve inşaat bilirkişiler raporunda, tarihi eser binanın yapılan muhdes eklentiler nedeniyle zarar gördüğünün, mimarisinde ve tarihi eser niteliğinde kayıplar meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşılmakla, sanık ...'un 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesi gereğince “kültür varlığına zarar verme” suçundan mahkumiyeti yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,