Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11503 K.2017/536

alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Davacının 24.02.2012 tarihinde gözaltına alındığı, dava dilekçesi ekinde sunulan sorgu evrakına göre 25.02.2012 tarihinde tutuklandığı, tazminat talebinin dayanağı olan ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2012 tarih, 2012/148 Esas – 2012/261 sayılı karar başlığında ise davacının tutuklama tarihinin 27.02.2012 olarak belirtildiği ve davacı tarafça tutuklama tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması talep edildiği dikkate alındığında, davacı ile ilgili sorgu evrakı ile tutuklama müzekkeresinin onaylı örnekleri dosya içine alınarak davacının tutuklama tarihinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, tutuklama tarihinin 27.02.2012 olarak yazılması suretiyle davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarına bu tarihten itibaren yasal faize hükmolunması,

2- Dairemizin 15.02.2016 tarih, 2016/611 Esas – 2016/1996 Karar sayılı bozma ilamı öncesi verilen 27.10.2015 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden maddi tazminat konusunda karar verilmemesi,

3- Kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- CMK’nın 324/2. maddesine aykırı olacak şekilde yargılama giderleri konusunda hüküm kurulmaması,