Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/11691 K.2018/7393

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusuru bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın gündüzün, şehir içindeki çift yönlü kesintisiz orta şerit çizgisi bulunan yolda seyri sırasında kaza mahalline geldiğinde sollama yasağına işaret eden kesintisiz orta şerit çizgisine rağmen, bulunduğu istikametten “U” dönüşü yaparak diğer istikametin şeridine geçmek istediği sırada sağından karşı yönden seyreden motorsiklet sürücüsü müşteki ile aracının ön kısımlarıyla çarpışması sonucu müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasıyla neticelenen trafik kazasına sebebiyet verdiği olayda, bilinçli taksirin koşulları oluşmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında temel ceza belirlenirken, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,