Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/1174 K.2017/4807

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içinde, bölünmüş, iki şeritli, asfalt yolun kendi gidiş istikametine göre sol şeridi üzerinde katılana çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve 6. dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, kazadan 12 saat sonra yapılan alkol muayenesinde alkolsüz olduğu tespit edilen sanığın kaza esnasında alkollü olduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında takdir olunan cezada TCK'nın 22/3. maddesi ile bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan hükmolunan hapis cezasında, katılanın vücudunda meydana gelen kemik kırığı nedeniyle artırım yapılmasına ilişkin hükmün 2. maddesinde, ceza artırımına dayanak kanun maddesinin TCK'nın 89/2-b maddesi yerine yazılı şekilde 89/3-b olarak gösterilmesi,